16/12 H ημέρα που αγάπησα την αστυνομία, η ημέρα που σιχάθηκα την gay ζωή στην Ελλάδα…

Χριστούγεννα. στολισμένοι δρόμοι, ένα υπέροχο Σύνταγμα. Είχα σκοπό στην αρχή της ημέρας να δω την ταινία C.R.A.Z.Y. αλλά… ταινία με gay θεματολογία σε ποιον να το πεις να την δείτε μαζί; Έτσι λοιπόν ζύγισα τις σκέψεις μου και αποφάσισα να πάω να την δω μόνος. Στον δρόμο το μετάνιωσα και είπα κάποιος θα βρεθεί να την δούμε μαζί άλλη μέρα, ίσως η φίλη μου η Μαρία ή ο Ηλίας(ο μόνος gay φίλος που έχω) που σήμερα δεν μπορούσε, και έτσι κατέληξα να περπατάω μόνος στο Σύνταγμα. Χριστούγεννα. στολισμένοι δρόμοι, ένα υπέροχο Σύνταγμα.
Μ’ αρέσει να περπατάω. Μ’ αρέσει να περπατάω και στο Ζάπειο… συνήθως δεν ψάχνω ερωτική συντροφιά. Μ’ αρέσει να περπατάω και να παρατηρώ… Σύνορα Ζαπείου-Αμαλίας ένας νεαρός με πλησιάζει. Στα παγκάκια. Από την αρχή μου έλεγε η διαίσθηση μου ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Αφού καθίσαμε σε ένα παγκάκι και συζητήσαμε για λίγο και ανταλλάξαμε ονόματα, ηλικίες κτλ να σου και ένας δεύτερος. «Ασφάλεια» μου λένε και οι δύο. Δεν φαίνονταν καθόλου για ασφαλίτες είχαν την κλασική όψη πρεζονιού και είχα καταλάβει ότι ήθελαν να με ληστέψουν… «Τι κάνεις εδώ;» «ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΔΩ;» «Διακινείς ναρκωτικά σε πουστράκια;»
«Δείξτε μου ταυτότητες αστυνομικού.»
«Προσέξε τον μην φύγει.»
«Με βλέπετε να προσπαθώ να φύγω;»
«Δείξε μας τι έχεις στην τσέπη σου.»
Χώνει το χέρι στην τσέπη μου ευτυχώς σ αυτήν που είχα ευρώ και όχι το Mp3.
«Λέφτα θέλετε; Ορίστε πάρτε τα»
Παρ’ όλο που είναι πρεζόνια και απλά ήθελαν να με ληστέψουν, συνεχίζουν το δούλεμα:
«Θες να μας δωροδοκήσεις; Δείξε μας τι έχεις στις τσέπες σου…»
Αποτυχημένη απόπειρα να τους ξεφύγω
«Να βγάλω το μαχαίρι να τον σφάξω;»
Βγάζω την θήκη για το πάσο, μεσα είχα χρήματα και έγγραφα
«Ορίστε πάρτε όσα χρήματα έχω.»
Τους τα δίνω.
«Έχείς κι άλλα δώστα όλα!»
«Δεν έχω άλλα.»
«Πάρτου το κινητό!»
«Βοήθεια, βοήθεια!»
Οι θρασύδειλοι μου αρπάζουν, το πάσο με όλα τα έγγραφα μου(ταυτότητες κτλ.) και εξαφανίζονται σούμπιτοι.
Το χειρότερο δεν είναι ότι με λήστεψαν, ότι μου πήραν χρήματα. Το χειρότερο είναι ότι πήραν όλα τα έγγραφα μου. Αυτό δεν μπορείς να το κρύψεις από τους γονείς σου. Τι να κάνω; Τι να κάνω; Να κάνω καταγγελία στην αστυνομία; Σύγχυση, πως θα μου συμπεριφερθούν;
Παίρνω τηλ. τον Ηλία «Καλύτερα να μην πας στην αστυνομία. Πριν 15 χρόνια που μου είχε συμβεί το ίδιο δεν πήγα.»[Ο Ηλίας είναι 18 χρόνια μεγαλύτερος μου.] Αποφασίζω το αντίθετο. Έξω από κάποια πρεσβεία στην Β.Σοφίας, ταραγμένος «που βρίσκεται το αστυνομικό τμήμα Συντάγματος;».Οδηγίες «Τι σου συνέβη;» Κλαίω. «Με λήστεψαν στο Ζάπειο. Δεν ξέρω αν πρέπει να το καταγγείλω. Ο πατέρας μου είναι αστυνομικός δεν θέλω να μάθει…».Συγκατάβαση, κατανόηση, καθυσυχασμός.
Φτάνω στον τμήμα. Στην είσοδο «τι θα θέλατε».Εξηγώ .Ακολουθούν διευκρινήσεις,ευγένεια…
Κατάθεση…Ευγενικοί, διακριτικοί, καθησυχαστικοί αστυνομικοί. Η αστυνομία του 2006; Επιτέλους!

Με αφορμή το περιστατικό που μου συνέβη θυμήθηκα και κάποια πράγματα που είχα γράψει στα μέλη ενός ιντερνετικού φόρουμ. Κολλάνε πιστεύω με την πρόσφατη περιπέτειά μου για αυτό τα ποστάρω. Είχα γράψει:

«Λοιπόν κανείς δεν ξέρεις πώς είναι να είσαι ομοφυλόφιλος. Βάλτε το καλά στο μυαλό σας η ομοφυλοφιλία δεν είναι επιλογή (εκτός των περιπτώσεων οπού κάποιος κάνει κάτι από περιέργεια).[Ο Θεός σε κάνει ελπίζω να μην δημιουργεί ανθρώπους εξ αρχής καταδικασμένους ο Θεός]
Λοιπόν δεν ξέρετε πως είναι να φοβάσαι και να ντρέπεσαι για αυτό που είσαι σε όλη την εφηβεία σου επειδή αυτό σου έχουν περάσει οι γύρω σου και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Να ερωτεύεσαι κάποιον και να μην μπορείς να πεις τίποτα, να παθαίνεις κατάθλιψη, να θες να αυτοκτονήσεις, να αρρωσταίνεις και σωματικά.. Να γράφεις έτσι πανελλήνιες να περνάς στην σχολή που είχες πρώτη επιλογή και αντί να χαίρεσαι να θες να αυτοκτονήσεις…

Σαν ενήλικας να πρέπει να αναζητάς ερωτική συντροφιά σε πάρκα, πορνοκινηματογράφους, ή από blind date.
Να κάνεις σχέση και να μην μπορείς να τον φιλήσεις στο δρόμο, ούτε καν να του πιάσεις το χέρι. Να ξέρεις ότι δεν έχεις δικαίωμα να παντρευτείς τον άνθρωπό σου μόνο και μόνο επειδή εσείς η πλειοψηφία θεωρείτε την ομοφυλοφιλία σεξουαλική διαστροφή και όχι μια κατάσταση στην οποία μπορείς να κάνεις μια φυσιολογική σχέση. Να ξέρεις ότι αν ανοίξεις συζήτηση με τον πατέρα σου για το θέμα μπορεί και να πάθει καρδιακή προσβολή η νευρικό κλονισμό (και δεν το λέω σαν σχήμα λόγου)…………………….»

Και άλλα και άλλα πολλά.

Ποιος φταίει για την γκετοποίηση; Φταίνε 2: η κοινωνία +οι ίδιοι οι ομοφυλόφιλοι. Το Ζάπειο(το πάρκο εννοώ) όπως και το Πεδίο του Άρεως θα έπρέπε να είναι ένας χώρος όπου πηγαίνουν βόλτα και οι οικογενειάρχες και γιαγιές και η θεία μου η Πόπη. Αλλά και όλοι οι άλλοι δημόσιοι χώροι να είναι ανεκτικοί στο “να εκφραστούν” δυο ομοφυλόφιλοι. Αυτή η κατάντια πρέπει να σταματήσει όσο πιο γρήγορα γίνεται.

Υ.Γ.: Τουλάχιστον γλίτωσα κινητό και mp3

Υ.Γ.2: Ακόμα δεν ξέρω τι θα κάνω με τους γονείς μου… Και τα πρεζάκια έχουν όλα τα στοιχεία μου… Σε γενικές γραμμές δηλαδή ΦΟΒΑΜΑΙ τις επόμενες ημέρες…