Όχι πρότυπα μου δεν είναι οι ρουβάδο-βίσσo-ζαγοράκιδo-τατιάνες και καλά να πάθουμε ως κοινωνία αφού σε αυτούς θέλουν να μοιάσουν οι περισσότεροι άλλοι (μικρότεροι-μεγαλύτεροι) συνομίλικοι μου.
Κάποια στιγμή όμως πρέπει να φανεί ότι υπάρχουν και άλλα πρότυπα και άνθρωποι που σκέφτονται αλλιώς. Κλείνω λοιπόν αυτό το blog με τα «δικά μου πρότυπα» τα «δικά μου είδωλα».
Alan Turing
Αλαν Τιούρινκ -Xωρις αυτόν τον κορυφαίο μαθηματικό πολύ πιθανόν να είμασταν υπόδουλοι των Γερμανών. Βοήθησε στον ΄β Παγκόσμιο Πόλεμο τους Άγγλους τα μέγιστα επειδή ήταν αυτός που αποκωδικοποίησε τον κώδικα με τον οποίο αντάλλασσαν μηνύματα τα γερμανικά στρατεύματα. Xωρίς αυτόν βέβαια πολύ πιθανόν δεν θα μπορούσαμε να ιστολογούμε ούτε εμείς. Ήταν ο πρώτος που οραματίστηκε τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Και πως του τα ξεπλήρωσαν όλα αυτά; Η αγγλική δικαιοσύνη τον καταδίκασε σε υποχρεωτική ορμονοθεραπεία επειδή ήταν ομοφυλόφιλος, έπαθε κατάθλιψη κ αυτοκτόνησε.
Μάθετε περισσότερα για τον Alan Turing στις παρακάτω διευθύνσεις:
http://glbthistorymonth.com/glbthistorymonth/bio.cfm?LeaderID=27
http://www.focusmag.gr/articles/view-article.rx?oid=327333
http://alluminatoi.blogspot.com/2006/12/alan-turing.html
Ελεν Κελερ(και η δασκάλα της Άννυ Σάλιβαν)
Αν ο Άλαν Turing είναι μια φορά είδωλο-πρότυπο μου η Έλεν Κέλερ καθώς και η δασκάλα της Άννυ Μάνσφηλντ Σάλλιβαν είναι δύο και τρεις φορές περισσότερο. Η Έλεν Κέλερ παράδειγμα για την υπερβολική της θέληση, επιμονή και υπομονή έμεινε τυφλή και κωφάλαλη σε ηλικία 19 μηνών. Η δασκάλα της Άννυ Σάλλιβαν κατάφερε το σχεδόν ακατόρθωτο: της δίδαξε την γλώσσα. Η Κέλερ κατόρθωσε με τον ζήλο της να πάρει πανεπιστημιακή μόρφωση, να γίνει λογοτέχνης και παιδαγωγός.
Η Κέλερ λοιπόν που έχασε όραση και ακοή όταν ήταν 19 μηνών, έχασε και την δυνατότητα επικοινωνίας μέχρι το 7ο έτος της ηλικίας της. Με την βοήθεια της δασκάλας της- μετά το έβδομο έτος- έγινε προσπάθεια να μάθει λέξεις. Η δασκάλα έγραφε με το δάχτυλό τις λέξεις στο χέρι της χωρίς όμως η Έλεν να έχει συλλάβει την έννοια της Γλώσσας. Ένα πρωί όμως η Έλεν κατανόησε την σημασία της Γλώσσας.
Γράφει η δασκάλα της:
«Αυτό το πρωί την ώρα που πλένονταν, ζήτησε να μάθει για την λέξη νερό… Της έγραψα ν-ε-ρ-ο και δεν το ξανασκέφτηκα παρά μόνο αφού είχαμε τελειώσει το πρόγευμα. Τότε μου ήρθε στο νου ότι με τη βοήθεια αυτής της καινούριας λέξης ίσως να κατάφερνα να ξεπεράσω τη δυσκολία στις λέξεις φλιτζάνι-γάλα. Πήγαμε στο αντλιοστάσιο και έβαλα την Έλεν να κρατήσει το φλιτζάνι της κάτω από την ενώ εγώ αντλούσα νερό. Καθώς πετάχτηκε το κρύο νερό και γέμισε το φλιτζάνι, έγραψαν ν-ε-ρ-ό στο άλλο χέρι της Έλεν. Η λέξη αμέσως μετά την αίσθηση του κρύου νερού που έπεφτε με ορμή πάνω στο χέρι της φάνηκε να την ξαφνιάζει. Πέταξε το φλιτζάνι και στάθηκε αποσβολωμένη. Το πρόσωπο της φωτίστηκε. Έγραψε την λέξη νερό αρκετές φορές. Ύστερα έπεσε στο χώμα και ρώτησε πως λέγεται, και έδειξε την αντλία και το καφασωτό, και ξαφνικά γύρισε και ρώτησε το όνομα μου. Της έγραψα δασκάλα. Εκείνη τη στιγμή η παραμάνα έφερε τη μικρή αδελφή της Έλεν στο αντλιοστάσιο και η Έλεν έγραψε μωρό και έδειξε την παραμάνα. Στο γυρισμό πίσω στο σπίτι ήταν πολύ συγκινημένη και μάθαινε το όνομα κάθε αντικειμένου που άγγιζε, έτσι ώστε μέσα σε λίγες ώρες είχε προσθέσει τριάντα καινούριες λέξεις στο λεξιλόγιο της.»
Την επόμενη μέρα, η Σάλλιβαν γράφει: «Η Έλεν σηκώθηκε σήμερα ακτινοβολώντας σαν νεράιδα. Πετάγονταν από το ένα αντικείμενο στο άλλο ρωτώντας τα ονόματα ολωνών και φιλώντας με από χαρά».
Και τέσσερις μέρες αργότερα: «Τώρα πια το καθετί πρέπει να έχει ένα όνομα… Άφηνε τα σήματα και την παντομίμα που χρησιμοποιούσε πριν, αμέσως μόλις μάθει λέξεις και τις οποίες μπορεί να αντικαταστήσει, και η μάθηση μιας καινούριας λέξης της δίνει τη ζωηρότερη ευχαρίστηση. Και παρατηρούσε ότι το πρόσωπό της κάθε μέρα γίνεται όλο και πιο εκφραστικό.»
Μάθετε περισσότερα για την Ελεν Κέλερ:
http://dim-eid-keat.att.sch.gr/yliko/keller.html
http://www.tovima.gr/print_article.php?e=B&f=13564&m=Y12&aa=1
http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=13741&m=Y02&aa=2
Πάντα θα με συγκλονίζει και θα με συγκινεί το φωτεινό παράδειγμα της Έλεν Κέλερ που με την επίμονη και την θέληση της κατάφερε τόσα πολλά παρά τις τόσες αντιξοότητες. Και είναι να λυπούμαστε τους εαυτούς μας που έχουμε τα πάντα και δεν παλεύουμε για τίποτα.
Αρχειοθετήθηκε ως : προσωπικά
So, αυτό είναι το τελευταίο ποστ μου, εμού του dimitrisg. αλλά όχι και το τελευταίο του blog(???). Θα ακολουθήσει άλλο ένα αλλά όχι από εμένα(???)… Ενας καινούριος φίλος έρχεται στην blogo-παρέα σας!!! Μιας και την τελευταία στιγμή μου χτύπησε την πόρτα και με παρακάλεσε είπα να του το επιτρέψω να γράψει.
Το τελευταίο ποστ μου και μετά ο ιδιοκτήτης του blog και θα με πετάξει στον κάδο ανακύκλωσης του υπολογιστή
γιατί λέει είχαν παραπάρει τα μυαλά μου αέρα και έγραφα ότι ήθελα(!!!). Δεν θα το σχολιάσω… κακίες…
Το blog σε λίγες μέρες θα κλειδωθεί που σημαίνει ότι δεν θα έχετε την δυνατότητα να το επισκεφθείτε αλλά πιθανόν να ξαναβγεί στον αέρα κάποια στιγμή στο μέλλον(χωρίς δυνατότητα ανανέωσης βέβαια)…
Να ξεκουραστείς λοιπόν, να πάρεις δυνάμεις και να επιστρέψεις…Μέχρι τότε ελπίζω να σε βλέπουμε σε σχόλια από εδώ κι από εκεί.
Τα πρότυπά σου τα συμμερίζομαι και σ’ευχαριστώ για την όμορφη παρουσιάσή τους.
Πρόσφατα ανακάλυψα το Blog σου και από τότε το επισκέπτομαι τακτικότατα. Αν και δεν έχει καμία σημασία, να πω ότι αν και straight με ενδιαφέρει πολύ η gay κουλτούρα και ο αγώνας(?) για τα δικαιώματα τους. Θα ήθελα να σε παρακαλέσω να μείνει online το blog σαν σημείο αναφοράς ενώ θα ήθελα πολύ να διαβάσω και τα παλαιότερα post σου…
coppertone κι εσύ στρέιτ που ενδιαφέρεσαι πολύ για τη gay κουλτούρα και τον αγώνα για τα δικαιώματα τους; Wow νόμιζα οτι είμαι η μόνη (σε σημείο να έχω γίνει γραφική για τους γύρω μου γιατί αντιδρώ σε κάθε εκδήλωση ομοφοβίας που αυτοί τη θεωρούν φυσιολογική οπότε στο τέλος βγαίνω και παρανοική απο πάνω!)!! Δημήτρη δεν θεωρώ οτι έχει νόημα να σε πείσω να κρατήσεις ανοιχτό το blog και να συνεχίσεις να δημοσιεύεις, φαίνεται να έχεις πάρει τις αποφάσεις σου. Θα ήθελα μόνο να σε ευχαριστήσω για τον ευχάριστο και εποικοδομητικό χρόνο που πέρασα διαβάζοντας το. Καλή συνέχεια.
@ Queerdom
Ο υποφαινόμενος, dimitrisg. δεν θα κυκλοφορεί στην πιάτσα όμως ο νέος μας φίλος του επόμενου ποστ θα σχολιάζει αραιά και που στα αγαπημένα του blog!!!
@ coppertone
Τώρα αυτό μου πέφτει πάρα πολύ βαρύ το «σαν σημείο αναφοράς» για την gay κουλτούρα και τον αγώνα για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων.
Ότι έγραψα και ίσως γράψω στο μέλλον οφείλεται λόγω της καταπίεσης που έχω δεχτεί χρόνια τώρα και δέχομαι καθημερινά. Δεν έκανα όμως κάποιον αγώνα. Εξάλλου στο blog δεν ασχολήθηκα μόνο με αμιγώς gay θέματα.
Σημεία αναφοράς μπορούν να θεωρηθούν τα blogs της Queerdom και του erva.
Όλη η μαγεία στα blogs είναι ότι πρόκειται περί «προσωπικών ΜΜΕ» όπως λέει και ο Ν. Δήμου (αν και εγώ επιμένω ότι δεν έγραφα τίποτα άλλο παρά μόνο ένα ημερολόγιο) συνεπώς αν στην βαρέσει, κουραστείς ή οτιδήποτε άλλο μπορείς να αποσυρθείς (μαζί και με τα κείμενα σου).
Eπειδή δεν θέλω όμως να δυσαρεστώ αδίκως αρκετό κόσμο που διάβαζε υπόσχομαι να ξαναανεβάσω κάποια στιγμή online όλο το blog. Αυτή την στιγμή χρειάζομαι απόλυτη ηρεμία και για κάποιους εξωδιαδικτυακούς λόγους. Δεν θα την έχω αυτή την ηρεμία με 200 κλικ την ημέρα!!!
@Michelle
Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια αλλά κυριώς σε ευχαριστώ για τα σχόλια που άφησες κατά καιρούς στα ποστ μου. Ήταν σημαντικό αυτό να νιώθω ότι κάποιοι ενδιαφέρονται για αυτά που έγραφα.
Ααα δεν ήθελα να συνδέσω το σημείο αναφοράς με τα υπόλοιπα! (Όχι ότι δεν θα μπορούσαν να είναι κάποια post..) Σημείο αναφοράς εννοώ ως blog γενικότερα όπως ακριβώς αναφέρεις πιο πάνω;).
@Michelle
Χα! Που να δείς αντιδράσεις που πέρνω εγώ που είμαι άντρας….
Σε “προσβάλλουν” (πωπώ, τρομερή προσβολή, ΛΟΟΛ) οτι είσαι γκει ε; Μπα, και σε μένα το έχουν κάνει. Αρκετοί θεωρούν οτι είμαι λεσβία ή ακόμα και άντρας ομοφυλόφιλος που το παίζω γυναίκα (στο ιντερνετ το τελευταίο). Διότι ο παρτάκιας έλληνας δεν μπορεί να καταλάβει πως είναι δυνατόν να υποστηρίζεις κάτι που δεν σε αφορά άμεσα. Δεν το χωράει το μυαλό του.
Δεν με προσβάλλει το ότι μπορεί να με πουν gay ενώ δεν είμαι. Αυτό που με ενοχλεί είναι ότι σε κοιτάνε με μισό μάτι μετά. Και ειδικά οι κοπέλες! Οι αιώνιες Ελληνίδες βλέπεις έχουν αλλεργία με τους gay. Αν τις φλερτάρεις πρέπει να είσαι άντρας ισάξιος τουλάχιστον 10 κουτσαβάκηδων… Το να είμαι “ομοφυλοφιλικός” με κάνει να καταλαβαίνω καμιά φορά από πρώτο χέρι τι περνάνε οι gay…
Τελυταίο παράδειγμα, τις προάλλες βλέποντας το “Όσα λενε οι άντρες μεταξύ τους” είχε ένα σκετσάκι με έναν άντρα που την ίδια μέρα τον απολύουν, του τρακάρουν το αυτοκίνητο, τον απατά η γυναίκα του και το παιδί του αποκαλύπτεται ότι είναι gay. Και κάνω ο έρμος την ερώτηση ποιό θεωρείτε χειρότερο να σας συμβεί…. Οι κοπέλες της παρέας απάντησαν το να κάνουν γιο gay ΑΣΥΖΗΤΗΤΙ. Οι άντρες το ίδιο αν και είχαν μια αμφιβολία εξ’αιτίας της απιστίας… Και πετάγομαι και λέω εγώ δεν θα είχα κανένα πρόβλημα τα παιδιά μου να είναι gay. Αυτή η αποκάλυψη μου στοίχισε ένα φλερτ συν τη ταμπέλα του “δήθεν απελευθερωμένου” καθώς είναι αδιανόητο να είσαι straight και να πιστεύεις σοβαρά σε τέτοιες ιδέες…