Mπορείτε να με βρείτε πλέον εδώ:

http://rippingmygreekfatbody.blogspot.gr/

O Ιησούς πράγματι μας αγαπάει αλλά όχι όπως εσείς νομίζετε, βασανίζοντας μας δηλαδή.

Κλικάρετε και κοιτάξτε επιχειρήματα, κοιτάξτε πως εξισώνεται η ομοφυλοφιλία με τον αλκοολισμό και την εγκληματικότητα. Ούτε εγκληματίες, ούτε άρρωστοι είμαστε, ούτε χρειάζεται να μας φορτώνετε ενοχές. Ούτε έχετε βρει καμία θεραπεία γιατί πολύ απλά όπως κάποιος έχει γαλάζια μάτια αντί για καστανά και θέλει να τα κάνει καστανά το μόνο που μπορεί να κάνει ή να τα καμουφλάρει με φακούς μπορεί ή να τα βγάλει έτσι και ένας ομοφυλόφιλος ή να κρύβεται μπορεί και να μην αποδέχεται τον εαυτό του ή να οδηγηθεί σε πολύ χειρότερες λύσεις… Διαβάστε και ντραπείτε για την μισαλλοδοξία και τον ρατσισμό τους. Εμείς έχουμε να τους απαντήσουμε ότι το να ερωτευτείς ή το να αγαπάς κάποιον δεν είναι πειρασμοί του διαβόλου. Πάρτε τα κουβαδάκια σας και πέξτε σε άλλη παραλία με αυτά τα επιχειρήματα. Πηγαίνετε να γίνετε σατανιστές ή κλειστήτε στο Δαφνί.

Οι νέες διεκδικήσεις του gay κινήματος…

Αν είστε κάτω των 18 ή πιστεύετε ότι δεν θα αντέξετε κάποιες κάποιες απεχθείς περιγραφές παραφιλιών-ψυχιατρικών παθήσεων
παρακαλώ να μην διαβάσετε το άρθρο. Συνέχεια ανάγνωσης

Τα δικά μου πρότυπα.

Όχι πρότυπα μου δεν είναι οι ρουβάδο-βίσσo-ζαγοράκιδo-τατιάνες και καλά να πάθουμε ως κοινωνία αφού σε αυτούς θέλουν να μοιάσουν οι περισσότεροι άλλοι (μικρότεροι-μεγαλύτεροι) συνομίλικοι μου.

Κάποια στιγμή όμως πρέπει να φανεί ότι υπάρχουν και άλλα πρότυπα και άνθρωποι που σκέφτονται αλλιώς. Κλείνω λοιπόν αυτό το blog με τα «δικά μου πρότυπα» τα «δικά μου είδωλα».

Alan Turing

Αλαν Τιούρινκ -Xωρις αυτόν τον κορυφαίο μαθηματικό πολύ πιθανόν να είμασταν υπόδουλοι των Γερμανών. Βοήθησε στον ΄β Παγκόσμιο Πόλεμο τους Άγγλους τα μέγιστα επειδή ήταν αυτός που αποκωδικοποίησε τον κώδικα με τον οποίο αντάλλασσαν μηνύματα τα γερμανικά στρατεύματα. Xωρίς αυτόν βέβαια πολύ πιθανόν δεν θα μπορούσαμε να ιστολογούμε ούτε εμείς. Ήταν ο πρώτος που οραματίστηκε τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Και πως του τα ξεπλήρωσαν όλα αυτά; Η αγγλική δικαιοσύνη τον καταδίκασε σε υποχρεωτική ορμονοθεραπεία επειδή ήταν ομοφυλόφιλος, έπαθε κατάθλιψη κ αυτοκτόνησε.

Μάθετε περισσότερα για τον Alan Turing στις παρακάτω διευθύνσεις:

http://glbthistorymonth.com/glbthistorymonth/bio.cfm?LeaderID=27

http://www.focusmag.gr/articles/view-article.rx?oid=327333

http://alluminatoi.blogspot.com/2006/12/alan-turing.html

http://el.wikipedia.org/

Ελεν Κελερ(και η δασκάλα της Άννυ Σάλιβαν)

Αν ο Άλαν Turing είναι μια φορά είδωλο-πρότυπο μου η Έλεν Κέλερ καθώς και η δασκάλα της Άννυ Μάνσφηλντ Σάλλιβαν είναι δύο και τρεις φορές περισσότερο. Η Έλεν Κέλερ παράδειγμα για την υπερβολική της θέληση, επιμονή και υπομονή έμεινε τυφλή και κωφάλαλη σε ηλικία 19 μηνών. Η δασκάλα της Άννυ Σάλλιβαν κατάφερε το σχεδόν ακατόρθωτο: της δίδαξε την γλώσσα. Η Κέλερ κατόρθωσε με τον ζήλο της να πάρει πανεπιστημιακή μόρφωση, να γίνει λογοτέχνης και παιδαγωγός.

Η Κέλερ λοιπόν που έχασε όραση και ακοή όταν ήταν 19 μηνών, έχασε και την δυνατότητα επικοινωνίας μέχρι το 7ο έτος της ηλικίας της. Με την βοήθεια της δασκάλας της- μετά το έβδομο έτος- έγινε προσπάθεια να μάθει λέξεις. Η δασκάλα έγραφε με το δάχτυλό τις λέξεις στο χέρι της χωρίς όμως η Έλεν να έχει συλλάβει την έννοια της Γλώσσας. Ένα πρωί όμως η Έλεν κατανόησε την σημασία της Γλώσσας.

Γράφει η δασκάλα της:

«Αυτό το πρωί την ώρα που πλένονταν, ζήτησε να μάθει για την λέξη νερό… Της έγραψα ν-ε-ρ-ο και δεν το ξανασκέφτηκα παρά μόνο αφού είχαμε τελειώσει το πρόγευμα. Τότε μου ήρθε στο νου ότι με τη βοήθεια αυτής της καινούριας λέξης ίσως να κατάφερνα να ξεπεράσω τη δυσκολία στις λέξεις φλιτζάνι-γάλα. Πήγαμε στο αντλιοστάσιο και έβαλα την Έλεν να κρατήσει το φλιτζάνι της κάτω από την ενώ εγώ αντλούσα νερό. Καθώς πετάχτηκε το κρύο νερό και γέμισε το φλιτζάνι, έγραψαν ν-ε-ρ-ό στο άλλο χέρι της Έλεν. Η λέξη αμέσως μετά την αίσθηση του κρύου νερού που έπεφτε με ορμή πάνω στο χέρι της φάνηκε να την ξαφνιάζει. Πέταξε το φλιτζάνι και στάθηκε αποσβολωμένη. Το πρόσωπο της φωτίστηκε. Έγραψε την λέξη νερό αρκετές φορές. Ύστερα έπεσε στο χώμα και ρώτησε πως λέγεται, και έδειξε την αντλία και το καφασωτό, και ξαφνικά γύρισε και ρώτησε το όνομα μου. Της έγραψα δασκάλα. Εκείνη τη στιγμή η παραμάνα έφερε τη μικρή αδελφή της Έλεν στο αντλιοστάσιο και η Έλεν έγραψε μωρό και έδειξε την παραμάνα. Στο γυρισμό πίσω στο σπίτι ήταν πολύ συγκινημένη και μάθαινε το όνομα κάθε αντικειμένου που άγγιζε, έτσι ώστε μέσα σε λίγες ώρες είχε προσθέσει τριάντα καινούριες λέξεις στο λεξιλόγιο της.»

Την επόμενη μέρα, η Σάλλιβαν γράφει: «Η Έλεν σηκώθηκε σήμερα ακτινοβολώντας σαν νεράιδα. Πετάγονταν από το ένα αντικείμενο στο άλλο ρωτώντας τα ονόματα ολωνών και φιλώντας με από χαρά».

Και τέσσερις μέρες αργότερα: «Τώρα πια το καθετί πρέπει να έχει ένα όνομα… Άφηνε τα σήματα και την παντομίμα που χρησιμοποιούσε πριν, αμέσως μόλις μάθει λέξεις και τις οποίες μπορεί να αντικαταστήσει, και η μάθηση μιας καινούριας λέξης της δίνει τη ζωηρότερη ευχαρίστηση. Και παρατηρούσε ότι το πρόσωπό της κάθε μέρα γίνεται όλο και πιο εκφραστικό.»

Μάθετε περισσότερα για την Ελεν Κέλερ:

http://dim-eid-keat.att.sch.gr/yliko/keller.html

http://www.tovima.gr/print_article.php?e=B&f=13564&m=Y12&aa=1

http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=13741&m=Y02&aa=2

Πάντα θα με συγκλονίζει και θα με συγκινεί το φωτεινό παράδειγμα της Έλεν Κέλερ που με την επίμονη και την θέληση της κατάφερε τόσα πολλά παρά τις τόσες αντιξοότητες. Και είναι να λυπούμαστε τους εαυτούς μας που έχουμε τα πάντα και δεν παλεύουμε για τίποτα.

Η παράκληση μου προς τους διαχειριστές του press-gr να διαγραφεί το ανώνυμο σχόλιο που παρέπεμπε στο blog μου εισακούστηκε. Τους ευχαριστώ πολύ λοιπόν για αυτό.

[Κατά τα άλλα οι αποφάσεις μου παραμένουν ως έχουν.]

Προτιμούν τα κομμένα κεφάλια…

Ε δεν αντέχω αν δεν τo βγάλω αυτό το ποστ θα σκάσω. Πριν παρουσιάσω λοιπόν «τα δικά μου πρότυπα» για να κλείσει όμορφα αυτό το ιστολόγιο θέλω να φωνάξω για την υποκρισία στο τι μας ενοχλεί στην 7η τέχνη.

[Πάρα πολύ ισχυρή προειδοποίηση μερικά από τα παρακάτω βίντεο περιέχουν εικόνες πολύ ισχυρής, σαδιστικής, βάναυσης, υπέρμετρης βίας. Αν είστε κάτω των 18 ετών ή δεν έχετε ξαναδεί τέτοιες εικόνες-ταινίες ή πιστεύετε ότι θα σας ενοχλήσουν παρακαλώ πάρα πολύ να μην παρακολουθήσετε τα βίντεο.]

Συνέχεια ανάγνωσης

Γιατί το blog μου κατεβάζει ρολά…

Eπιστροφή στα blogs μέσα στο 2011 στο http://strangerhomo.blogspot.com/

συνέχεια από το προπροηγούμενο…

Έχεις ασκήσει ποτέ εσύ βία ήταν η επόμενη ερώτηση που έκανα στον εαυτό μου. Σκέφτηκα και η αλήθεια είναι ότι στην εξωδιαδυκτιακή –αληθινή ζωή ποτέ δεν άσκησα βία(ίσως μια φορά στα χρόνια του δημοτικού όταν είχα αγανακτήσει από το αλλεπάλληλο bulling ενός συμμαθητή μου και αντέδρασα εκδικητικά σε μια στιγμή αδυναμίας του, όπου όλοι τον είχαν βάλει κάτω και πήγα και του έριξα και εγώ μία-είχα μετανιώσει πικρά).

Αλλά στην διαδυκτιακή μου ζωή ντρέπομαι για τις ανώριμες αντιδράσεις μου και τις βίαιες-άγαρμπες λεκτικές εξάρσεις μου. Και μήπως οι bloggers είναι αμέτοχοι βίας; Και με δική μου συμμετοχή πέσαμε να την φάμε την γυναίκα την Αμάντα Μιχαλοπούλου επειδή απλά είπε την άποψη της. Και την λέει και επωνύμως.. Ενώ λοιπόν είμαι τελείως ήρεμος στην κανονική μου ζωή στο διαδίκτυο επιδεικνύω μια απαράδεκτη συμπεριφορά που ίσως προωθεί λίγο και το ίδιο το μέσο έστω και αν στην 1η περίπτωση οι απόψεις ήταν 180 μοίρες αντίθετες με αυτές που πιστεύω καθώς για μένα η κοινωνική ενσωμάτωση και ένταξη είναι ζήτημα ζωής και θανάτου και στην 2η αδικήθηκα.

Αυτό που επίσης με προβληματίζει με οδηγεί στην απόφαση να σταματήσω να ιστολογώ δημοσίως και να συνεχίσω private είναι η μεγάλη δημοτικότητα που έχει λάβει το blog μου(μη προσδοκώμενη όταν το ξεκίνησα). Ανάθεμα την βλακεία μου να διαλέξω χτυπητό όνομα-έγινε λόγω του 1ου ποστ αυτό. Βρίσκομαι συνεχώς στα 100 πρώτα τόσο στο μετρητή της wordpress όσο και της Αλέξα page rank. Άρχισα να συζητιέμαι μέχρι και σε φόρα. Δεν ξέρω αν αξίζει τόση δημοτικότητα το blog μου(κατ εμε σίγουρα όχι, αυτά που γράφω εδώ είναι πολύ εύκολα και απλά- έχω γράψει πολύ σημαντικότερα πράγματα). Σίγουρα όμως δεν την επιδιώκω αυτήν την δημοφιλία. Όλο αυτό έχει αρχίσει να με φοβίζει. Για αυτό έχω γίνει κακός να μην αναδημοσιεύουν τίποτα παραδοσιακά ΜΜΕ ή και στο ίντερνετ χωρίς μια ερωτησούλα(π.χ. forum χωρίς να το γνωρίζω και όχι από κανένα κόμπλεξ(μωρέ καλύτερα να τα έπαιρναν και να τα αναδημοσίευαν χωρίς να αναφέρουν πηγή π.χ. «διάβασα σε ένα blog τα παρακάτω» κτλ). Προσπαθώ να το ελέγξω όσο μπορώ αλλά είναι φυσικό να μην ελέγχεται το όλο πράγμα. Βέβαια για το forum στο οποίο με αναδημοσίευσαν είχα σχηματίσει την χειρότερη εντύπωση μετά από αυτά που διάβασα εδώ[θα παραβλέψω το γεγονός ότι πιάστηκαν κοτσίδα με κοτσίδα «τα κορίτσια» για τον κουραμπιέ του sex shop] και θα επισημάνω την παρακάτω απαράδεκτη φράση: «έχθρα έχω για αυτούς που ενώ είναι στο περιθώριο προσπαθούν απεγνωσμένα να δείξουν ότι δεν είναι». Μα να συναντώ τα ίδια παντού με απογοητεύει. Τελικά το έχουμε πιστέψει 100% ότι είμαστε στο περιθώριο και δεν βγαίνουμε με τίποτα από εκεί;

Με φοβίζει αντί να με χαροποιεί αυτή η ξαφνική δημοφιλία. Απέκτησα λοιπόν περισσότερες ανασφάλειες φόβους λοιπόν με την δημόσια έκθεση μου και αυτοί οι φόβοι μου εντάθηκαν αφού διαπίστωσα την δημοτικότητα του blog.[Μήπως και ότι φοβάμαι δεν είναι μέρος της «GAY LIFE IN GREECE»;]Για αυτό λοιπόν θα το κλείσω. Ίσως θα μπορούσα να ξαναγυρίσω όταν η blogosfaira θα έχει 100.000 ή 200.000 ιστολογία οπότε θα μπορέσω να χαθώ πιο εύκολα μέσα στο πλήθος .Δεν θέλω να γίνω γνωστός, δεν είμαι δημοσιογράφος, ούτε δυστυχώς ακτιβιστής. Kαι για το ότι γράφω μπορεί, ίσως να πληρώσω βαρύ τίμημα και δεν το θέλω… Λοιπόν πολύ με προβλημάτιζε όλο αυτό και δεν ήξέρα πόσο θα αντέξω καθώς το blogging εκτός των άλλων με φθείρει απίστευτα και μου κλέβει απίστευτη ενέργεια. Σίγουρα το ότι γράφω δημόσια οφείλεται ίσως και αυτό στις αυτοκαταστροφικές μου τάσεις.

Ισως θα μπορούσα να βάλω ένα χ σε όλα τα παραπάνω να γίνω αναίσθητος και να συνεχίσω ακάθεκτος λες και δεν με διαβάζει κανείς γιατί έτσι και αλλιώς
είμαι ήδη νεκρός και τίποτα δεν έχει σημασία για το τι θα μου συμβεί ή όχι.
Το ότι ζω είναι αμφισβήτισμημο. Οσα έχω ζήσει και όσα θα ζήσω δεν έχουν καμία σημασία, η ανυπαρξία η ανυπαρξία θα είναι η κατάληξη η ανυπαρξία που ενυπάρχει μέσα μας στην ίδια μας την ύπαρξη και κανείς δεν το καταλαβαίνει ζούμε χωρίς να υπάρχουμε ούτε καν το ξέρουμε. Είμαστε το ίδιο με μια πέτρα ή με το νερό ενός ποταμού. Μια τόσο δα μικρούλα τρισδιάστατη κολλημένη σκια σε έναν κόσμο 11 διατάσεων. Ένα τίποτα σε ένα απέραντο και ακατανόητο σύμπαν.

Έχω ήδη πεθάνει και θα έπρεπε να είχα ήδη πεθάνει και το μόνο που με σώζει είναι ο δειλός μου εαυτός : Ερωτεύτηκα και ποτέ δεν βρήκα την δύναμη να πω τίποτα.

Λοιπόν πιάνω τα μαλλιά μου, τα χέρια μου αλλοιώνουν το πρόσωπό μου δεν καπνίζω ούτε πίνω αλλά αν το έκανα θα είχα κατεβάσει μπουκάλια και πακέτα. Είμαι άχρωμος και άοσμος δεν , πίνω , δεν καπνίζω, δεν οδηγώ. Τείνω δε τα 2 τελευταία χρόνια, αφού τελείωσε η μία και μοναδική μακροχρόνια σχέση που έκανα να μετατρέπω σε ένα ασεξουαλικο πλάσμα(ακόμα χειρότερα δε από όταν άνοιξα αυτό το blog αλλά ίσως να έχω βρει και την υγειά μου😉 ) Είμαι βαρετός, άχρωμος και άοσμος και για αυτό δεν καταλαβαίνω πως το προσωπικό μου ημερολόγιο έχει τόση επιτυχία που δεν την θέλω κιόλας…

Τέλος πάντων θα το κλείσω και λυπάμαι που θα στενοχωρήσω τους λίγους και καλούς που έγιναν φίλοι του blog. Nα θυμάστε ουδείς αναντικατάστατος. Το δικό μου κενό θα έρθουν να το καλύψουν εκατοντάδες άλλοι για αυτό μην ανησυχείτε…

[ΟΙ ΦΟΒΟΙ ΜΟΥ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΘΗΚΑΝ ΠΛΗΡΩΣ ΜΕΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΣΤΟ BLOG MOY ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΥΒΡΙΣΤΗ ΑΠΟ ΤΟ PRESS.GR. ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΗ.]

Προς press.gr κοιτάτε να τα συμμαζεύετε τα σχόλια σας.

~~~~
Α κάτι τελευταίο! Αν υπάρχει ρατσισμός για τους ομοφυλόφιλους που να δείτε τι ρατσισμός υπάρχει για τους ρομαντικούς και τους αθώους…

Και ετεροφυλόφιλος να είσαι. Για να δούμε:
Aς υποθέσουμε ότι ήσαστε ετεροφυλόφιλος. Ένας straight λίγο διαφορετικός από το ρεύμα της εποχής. Εσείς δεν τρέχετε στα club, παρόλο που είστε πολύ νέος, ούτε μια φορά δεν έχετε πατήσει το πόδι σας εκεί, δεν έχετε αμαξιές χλιδάτες και δεν ντύνεστε trendy. Ας υποθέσουμε ακόμα ότι είσαστε ρομαντικός. Ότι έχετε γραμμένη την διαδεδομένη ετεροφυλόφιλη ζωή και φίλους περίπου σαν εσάς.. Είστε το καλύτερο παιδί που μπορεί να υπάρξει…. Αλλά δεν σας ενδιαφέρουν οι εφήμερες σχέσεις και είστε ώριμος πολύ ώριμος για την ηλικία σας. Θέλετε να βρείτε μια κοπέλα, να μην είναι θεούσα αλλά απλά να σας καταλαβαίνει, να έχετε σχέση αποκλειστική ε και να μην ενδιαφέρεται για το πότε θα την βγάλετε στα μπουζούκια και τα club. Να μην είναι τρελή και σας σπάει τα νεύρα και σας παίρνει ανά μισάωρο τηλέφωνο να σαλιαρίσετε ή να σας ελέγξει ούτε βέβαια απ’ την άλλη να συναντιέστε ανά μήνα και να σας έχει σαν την «ρομαντική καβάντζα». Να είναι αληθινή σαν και εσάς. Να είναι 24, 25, 26 χρονών και να είναι έτοιμη να κάνει οικογένεια σαν εσάς!!!
Πείτε μου τώρα για τον Θεό ένας straight, όπως και αυτός που περιέγραψα πως μπορεί να ζήσει σήμερα;

Πόσο εγκλωβισμένος αισθάνεται; Τι μπορεί να κάνει και πόσο θα αντέξει; Ε; Πως καταντήσαμε έτσι γενικώς; Πόσο πιο fake μπορούμε να γίνουμε;

Καλά ίδιες καταστάσεις ισχύουν και για κοπέλες που θέλουν να βρουν κάτι αντίστοιχο και φυσικά και για τους ομοφυλόφιλους/ες. Ο ρομαντισμός απέθανε. Ψάξτε αν θέλετε να βρείτε ρομαντικούς με το κυάλι πλέον…

Γιατί σεξ το μικρό μου δαχτυλάκι να κουνήσω το βρίσκω πανεύκολα, παρόλο που είμαι και μπάζο. Ποιος θα μου ξεπληρώσει όμως που λόγω της υποκριτικά συντηρητικής κοινωνίας ούτε μια φορά δεν έχω κοιμηθεί αγκαλιά με κάποιον που αγαπώ. Πως μπορεί να σταματήσει τέτοιος πόνος.. Μόνο ο θάνατος. Καταλαβαίνετε τα αδιέξοδα;

Ένα ποστ ακόμα σε λίγες ημέρες για το ποια είναι «τα δικά μου πρότυπα» και αποχωρώ φίλτατοι. Δεν την παλεύω άλλο.

Θα ήμουν αχάριστος αν δεν ευχαριστούσα όλους όσους με βάλατε στα link σας. Με τιμά που με επιλέξατε.

[Ήθελα να το παίξω dimitris(genius) αλλά δεν είμαι.]

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.