Γιορτές

Οι γιορτές είναι πάντα μία πολύ προσωπική υπόθεση.

Το πως θα τις βιώσεις εξαρτάται από χίλια δυο πράγματα.

Πως είναι οι σχέσεις σου με τους φίλους και την οικογένεια σου αυτήν την περίοδο; Η σχέση σου με τον εαυτό σου; Με την θρησκεία; Συνέβη κάτι δυσάρεστο πρόσφατα ή όλα κυλούν ομαλά στην ζωή σου; Η ακόμα καλύτερα συνέβη κάτι ευχάριστο; Ποια οι κοσμοθεωρία σου για αυτές; Πιστεύεις ότι αυτές οι μέρες δεν είναι τίποτα άλλο εκτός από ένα πανηγύρι λαμπιονιών και αδιαφορείς ή συμμετέχεις στο νταβαντούρι αφού σου αρέσει ή μήπως ζεις κάτι βαθύτερο και εσωτερικό; Γεννιέται ή δεν γεννιέται ένας μικρός Χριστός μέσα σου; Κάνεις ή δεν κάνεις απολογισμό; Κάνεις σχέδια ή τα βλέπεις όλα μαύρα ή ακόμα χειρότερα δεν κάνεις απολύτως τίποτα και απλά σέρνεσαι;

Ότι κι αν κάνεις οι γιορτές είναι μία πολύ προσωπική υπόθεση παρ’ όλο που αυτές τις μέρες συνηθίζεται να συγκεντρωνόμαστε όλοι μαζί συγγενείς και φίλοι…

Καλή Πρωτοχρονιά λοιπόν προσωπικά σε κάθε έναν! Και καλή χρονιά προσωπικά σε κάθε έναν βέβαια!

Τραγουδιστές που αποτελούν το σύστημα καταγγέλλουν το σύστημα!

Το κορυφαίο ανέκδοτο της χρονιάς που μας πέρασε ήταν τα τραγούδια των going through και του Σφακιάνακη.

Άκου εκεί καταγγέλλουν το σύστημα αυτοί που το συναποτελούν! Τι άλλο θα ακούσω πια? Μα δεν είναι τελείως υποκριτικό άνθρωποι που έχουν βγάλει του κόσμου τα λεφτά να καταγγέλλουν το σύστημα; Έλεος! Προτιμώ χίλιες φορές την Κοκκίνου και την Παπαρίζου π.χ. γιατί τουλάχιστον αυτές δεν υποκρίνονται κάτι άλλο από αυτό που είναι, σε σχέση με αυτά τα μνημεία υποκρισίας.

Λοιπόν αγαπητό κοινό που τους αποθεώνετε αυτοί και άλλοι πολλοί θα συνεχίσουν να το παίζουν σωτήρες και εσείς θα το χάφτετε ότι νοιάζονται για την βελτίωση της κοινωνίας.

Την ίδια στιγμή θα τα σκάτε στα μπουζούκια και στα club που τραγουδούν για να πάρουν τα μισά οι μαφιόζοι.

Την ίδια στιγμή επίσης κάποιοι άλλοι θα έρχονται και θα φεύγουν αφανείς και θα γράφουν στους φίλους τους για να τους πουν ένα γεια και η μόνη τους διαφυγή θα είναι ο θάνατος.

Υπάρχουν και καλά τραγούδια (ακόμα και εμπορικά) αλλά δεν σας δίνουν στο πιάτο το «νόημα» ούτε το παίζουν σωτήρες επαναστάτες αυτοί που τα τραγουδούν.

Ρατσιστικά τραγούδια παίζονται στα ελληνικά ραδιόφωνα.

Προσοχή, κυκλοφορούν τραγούδια με άκρως προσβλητικούς και ρατσιστικούς στίχους. Αυτά τα τραγούδια δε, παίζονται συνέχεια στα ραδιόφωνα. Οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί βάζουν ότι τους πλασάρει κάθε εταιρία χωρίς να σκέφτονται αν είναι προσβλητικά για τους ακροατές τους:

Νότης Σφακιάνακης-Το σύστημα:

«Και σαν ευαίσθητο παιδί(!!!) παράπονο με πιάνει που γίναν τόσοι οι κίναιδοι, τα λαμόγια και οι ρουφιάνοι»

Βέβαια εδώ θα μου πεις ο Γιαννάκης ο Έλληνας(88,6) βάζει υπερήφανα, με την ηχητική στάμπα του από πάνω, τραγούδια με χυδαίες βρισιές εκεί θα κολλούσανε οι σταθμοί ; Στο αν προσβάλλουν τους ομοφυλόφιλους; Αφού δεν τους νοιάζει αν θα προσβάλουν γενικά όλο το ακροατήριο.

Ομοφοβία και «καλλιτέχνες»

Αυτό δεν θυμάμαι ακριβή ημερομηνία για το πότε ειπώθηκε αλλά μου έχει μείνει στην μνήμη από παλαιότερα ως μία από τις πιο ομοφοβικές δηλώσεις που έχω ακούσει στη ζωή μου. Σε ερώτηση του Θ.Γιωργαντά για το ποιο είναι το χειρότερο πράγμα που έχουν γράψει ή πει για αυτόν ποτέ, ο τραγουδιστής των Goin Through, N. Βουρλιώτης, είχε απαντήσει, ότι το χειρότερο που έχουν πει ποτέ για αυτόν είναι, ότι ίσως είναι ομοφυλόφιλος, ενώ η αντίδραση του Γιωργαντά ήταν: πω πω σοβαρα; Έχουν πει τέτοιο πράγμα για σένα;

Ομοφόβια και τηλεόραση (19/12)

Αποφάσισα να κράζω ότι ομοφοβικό πέφτει στην αντίληψη μου από εδώ και μπρος:

Ομοφόβια και τηλεόραση (19/12):

Λάκης Λαζόπουλος-Αλ τσαντίρι νιουζ

Σχολιάζοντας τον Ψινάκη: Αυτό να δω τον Ψινάκη να κάνει παιδί πριν τον Σάκη και… Τώρα αγόρι θα είναι, κορίτσι θα είναι; Αγόρι; α χα χα χα. Παρεπιμπτόντως αν το παιδί σας γεννηθεί αγόρι μην το δένετε και κόμπο μέχρι να φτάσει 17 χρ…

Δήμητρα Παπαδοπούλου-Πως τον λεν τον ποταμό

Προς παίχτη του τηλεπαιχνιδιού: Εεε… να ζητήσουμε συγνώμη από την οικογένεια σου (για αυτό που θα σου ζητήσουμε να κάνεις). Θέλουμε να μας πεις το τραγούδι «είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω…» με gay τρόπο..

Σημείωση:Τα κείμενα δεν αποτελούν ακριβής απόδοση-απομαγνητοφώνηση των λεγομένων των παραπάνω προσώπων για αυτό και δεν τα βάζω σε εισαγωγικά. Είναι όμως ακριβή ως προς την απόδοση των νοημάτων τους.

Χριστουγεννιάτικη gay περιπέτεια στην Ελλάδα της ευμάρειας…

Χριστούγεννα. στολισμένοι δρόμοι, ένα υπέροχο Σύνταγμα. Είχα σκοπό στην αρχή της ημέρας να δω την ταινία C.R.A.Z.Y. αλλά… ταινία με gay θεματολογία σε ποιον να το πεις να την δείτε μαζί; Έτσι λοιπόν ζύγισα τις σκέψεις μου και αποφάσισα να πάω να την δω μόνος. Στον δρόμο το μετάνιωσα και είπα κάποιος θα βρεθεί να την δούμε μαζί άλλη μέρα, ίσως η φίλη μου η Μαρία ή ο Ηλίας(ένας gay γνωστός που έχω) που σήμερα δεν μπορούσε, και έτσι κατέληξα να περπατάω μόνος στο Σύνταγμα. Χριστούγεννα. στολισμένοι δρόμοι, ένα υπέροχο Σύνταγμα.

Μ’ αρέσει να περπατάω. Μ’ αρέσει να περπατάω και στο Ζάπειο… συνήθως δεν ψάχνω ερωτική συντροφιά. Μ’ αρέσει να περπατάω και να παρατηρώ… Σύνορα Ζαπείου-Αμαλίας ένας νεαρός με πλησιάζει. Στα παγκάκια. Από την αρχή μου έλεγε η διαίσθηση μου ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Αφού καθίσαμε σε ένα παγκάκι και συζητήσαμε για λίγο και ανταλλάξαμε ονόματα, ηλικίες κτλ να σου και ένας δεύτερος. «Ασφάλεια» μου λένε και οι δύο. Δεν φαίνονταν καθόλου για ασφαλίτες είχαν την κλασική όψη πρεζονιού και είχα καταλάβει ότι ήθελαν να με ληστέψουν… «Τι κάνεις εδώ;» «ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΔΩ;» «Διακινείς ναρκωτικά σε πουστράκια;»
«Δείξτε μου ταυτότητες αστυνομικού.»
«Προσέξε τον μην φύγει.»
«Με βλέπετε να προσπαθώ να φύγω;»
«Δείξε μας τι έχεις στην τσέπη σου.»
Χώνει το χέρι στην τσέπη μου ευτυχώς σ αυτήν που είχα ευρώ και όχι το Mp3.
«Λέφτα θέλετε; Ορίστε πάρτε τα»
Παρ’ όλο που είναι πρεζόνια και απλά ήθελαν να με ληστέψουν, συνεχίζουν το δούλεμα:
«Θες να μας δωροδοκήσεις; Δείξε μας τι έχεις στις τσέπες σου…»
Αποτυχημένη απόπειρα να τους ξεφύγω
«Να βγάλω το μαχαίρι να τον σφάξω;»
Βγάζω την θήκη για το πάσο, μεσα είχα χρήματα και έγγραφα
«Ορίστε πάρτε όσα χρήματα έχω.»
Τους τα δίνω.
«Έχείς κι άλλα δώστα όλα!»
«Δεν έχω άλλα.»
«Πάρτου το κινητό!»
«Βοήθεια, βοήθεια!»
Οι θρασύδειλοι μου αρπάζουν, το πάσο με όλα τα έγγραφα μου(ταυτότητες κτλ.) και εξαφανίζονται σούμπιτοι.
Το χειρότερο δεν είναι ότι με λήστεψαν, ότι μου πήραν χρήματα. Το χειρότερο είναι ότι πήραν όλα τα έγγραφα μου. Αυτό δεν μπορείς να το κρύψεις από τους γονείς σου. Τι να κάνω; Τι να κάνω; Να κάνω καταγγελία στην αστυνομία; Σύγχυση, πως θα μου συμπεριφερθούν;

Παίρνω τηλ. τον Ηλία «Καλύτερα να μην πας στην αστυνομία. Πριν 15 χρόνια που μου είχε συμβεί το ίδιο δεν πήγα.»[Ο Ηλίας είναι 18 χρόνια μεγαλύτερος μου.] Αποφασίζω το αντίθετο. Έξω από κάποια πρεσβεία στην Β.Σοφίας, ταραγμένος «που βρίσκεται το αστυνομικό τμήμα Συντάγματος;».Οδηγίες «Τι σου συνέβη;» Κλαίω. «Με λήστεψαν στο Ζάπειο. Δεν ξέρω αν πρέπει να το καταγγείλω. Ο πατέρας μου είναι αστυνομικός δεν θέλω να μάθει…».Συγκατάβαση, κατανόηση, καθυσυχασμός.
Φτάνω στον τμήμα. Στην είσοδο «τι θα θέλατε».Εξηγώ .Ακολουθούν διευκρινήσεις,ευγένεια…
Κατάθεση…Ευγενικοί, διακριτικοί, καθησυχαστικοί αστυνομικοί. Η αστυνομία του 2006; Επιτέλους!

Με αφορμή το περιστατικό που μου συνέβη θυμήθηκα και κάποια πράγματα που είχα γράψει στα μέλη ενός ιντερνετικού φόρουμ. Κολλάνε πιστεύω με την πρόσφατη περιπέτειά μου για αυτό τα ποστάρω. Είχα γράψει:

«Λοιπόν κανείς δεν ξέρεις πώς είναι να είσαι ομοφυλόφιλος. Βάλτε το καλά στο μυαλό σας η ομοφυλοφιλία δεν είναι επιλογή (εκτός των περιπτώσεων οπού κάποιος κάνει κάτι από περιέργεια).[Ο Θεός σε κάνει ελπίζω να μην δημιουργεί ανθρώπους εξ αρχής καταδικασμένους ο Θεός]
Λοιπόν δεν ξέρετε πως είναι να φοβάσαι και να ντρέπεσαι για αυτό που είσαι σε όλη την εφηβεία σου επειδή αυτό σου έχουν περάσει οι γύρω σου και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Να ερωτεύεσαι κάποιον και να μην μπορείς να πεις τίποτα, να παθαίνεις κατάθλιψη, να θες να αυτοκτονήσεις, να αρρωσταίνεις και σωματικά.. Να γράφεις έτσι πανελλήνιες να περνάς στην σχολή που είχες πρώτη επιλογή και αντί να χαίρεσαι να θες να αυτοκτονήσεις…

Σαν ενήλικας να πρέπει να αναζητάς ερωτική συντροφιά σε πάρκα, πορνοκινηματογράφους, ή από blind date.
Να κάνεις σχέση και να μην μπορείς να τον φιλήσεις στο δρόμο, ούτε καν να του πιάσεις το χέρι. Να ξέρεις ότι δεν έχεις δικαίωμα να παντρευτείς τον άνθρωπό σου μόνο και μόνο επειδή εσείς η πλειοψηφία θεωρείτε την ομοφυλοφιλία σεξουαλική διαστροφή και όχι μια κατάσταση στην οποία μπορείς να κάνεις μια φυσιολογική σχέση. Να ξέρεις ότι αν ανοίξεις συζήτηση με τον πατέρα σου για το θέμα μπορεί και να πάθει καρδιακή προσβολή η νευρικό κλονισμό (και δεν το λέω σαν σχήμα λόγου)…….»

Και άλλα και άλλα πολλά.

Ποιος φταίει για την γκετοποίηση; Φταίνε 2: η κοινωνία +οι ίδιοι οι ομοφυλόφιλοι. Το Ζάπειο(το πάρκο εννοώ) όπως και το Πεδίο του Άρεως θα έπρέπε να είναι ένας χώρος όπου πηγαίνουν βόλτα και οι οικογενειάρχες και γιαγιές και η θεία μου η Πόπη. Αλλά και όλοι οι άλλοι δημόσιοι χώροι να είναι ανεκτικοί στο “να εκφραστούν” δυο ομοφυλόφιλοι. Αυτή η κατάντια πρέπει να σταματήσει όσο πιο γρήγορα γίνεται.

Υ.Γ.: Τουλάχιστον γλίτωσα κινητό και mp3

Υ.Γ.2: Ακόμα δεν ξέρω τι θα κάνω με τους γονείς μου… Και τα πρεζάκια έχουν όλα τα στοιχεία μου… Σε γενικές γραμμές δηλαδή ΦΟΒΑΜΑΙ τις επόμενες ημέρες…